1 batalion czołgów w Żurawicy
Historia batalionu

      Koszary w garnizonie Żurawica wybudowali Austriacy około 1890 r. Przeznaczone były do zakwaterowania żołnierzy twierdzy Przemyśl do dziś zachował się fort nr XII WERNER.  
       W 1918 r. koszary przejęły jednostki Wojska Polskiego. W 1919 r. z Francji przybył wraz z błękitną armią gen. HALLERA 1 Pułk Czołgów, który wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. Po wojnie został podzielony na 3 bataliony rozmieszczone po całym kraju. 2 batalion został w Żurawicy, miejscowość ta stała się na całe lata garnizonem pancerniaków. W 1923 r. w Żurawicy ulokowano 1 Pułk Czołgów, którego dowódcą był płk Wilhelm Orlik-RUCKEMANN. Pułk wyposażony był w 99 wozów bojowych Ft17. W Żurawicy znalazła się też Centralna Szkoła Czołgów, której komendantem był mjr Józef Koczwara.
        W 1934 r. 2 pułk przeformowano na 2 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych, wyposażono go w czołgi 7 TP, które w owym czasie były najnowocześniejszymi czołgami II RP. Przed wybuchem II wojny w Żurawicy znajdowało się 147 czołgów lekkich oraz 38 rozpoznawczych. W wojnie obronnej  w 1939 r. oddziały pancerne w Żurawicy zapisały chlubną kartę bojową. Po ciężkich walkach pod Piotrkowem czy Włodawą nastąpiła ewakuacja do Węgier, gdzie walczyły w składzie Brygady Pancerno - Motorowej gen. MACZKA. 10 września 1939 r. do koszar weszły oddziały niemieckie i rozwinęły bazę logistyczną.
     W latach 1949 - 1993 powstała składnica uzbrojenia i amunicji.

 

 

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych